Projekty 2017


Ślepy tor
tekst: Adam Kaczanowski
koncepcja, sound design: Rafał Zapała
obsada: Julia Rybakowska, Gabriela Frycz, Mateusz Ławrynowicz, Mariusz Adamski, Michał Grudziński
miejsce: Dworzec  Poznań Główny, peron 1a-1b
czas: 18.10, g. 18:00 (otwarcie)
instalacja czynna do 21.10 w godz. 10:00-22:00

Instalacja dźwiękowa umiejscowiona na nieczynnym peronie poznańskiego dworca PKP. Stamtąd kilka razy dziennie będzie odjeżdżał niewidzialny „pociąg-widmo”, którego przyjazd – podobnie jak innych pociągów – ogłoszą megafony. Przypadkowi i nieprzypadkowi podróżujący będą mieli okazję podsłuchania rozmów odbywających się na tajemniczym peronie. Staną się świadkami pożegnań i powitań, rozmów , które niejednokrotnie słyszeli na dworcu i takich, których prawdopodobnie nigdy nie będą mieli okazji usłyszeć. Rozmowy te składać się będą na kilkuczęściowe przestrzenne słuchowisko, które będzie automatycznie odtwarzane w określonych godzinach przez cały czas trwania festiwalu. Stworzą one surrealistyczną sytuację, wyrastającą z codzienności Dworca Głównego, która na moment oderwie uczestników od podróży i przeniesie w strefę wyobraźni. Rozgrywana wyłącznie w obszarze dźwięków – zaskoczy wewnątrz racjonalnego i funkcjonalnego terenu dworca.


Radiostacja
tekst: Radek Szczygieł
koncepcja, muzyka: Konrad Handschuh
obsada: Radosław Elis, Edyta Łukaszewska, Nikodem Kasprowicz, Michał Grudziński, Gabriela Frycz, Julia Rybakowska, Małgorzata Łodej-Stachowiak, Aleksander Machalica, Zofia Żmieńko, Alicja Morawska, Kacper Majewski, Denis Halagiera, Aleksy Szymkiewicz, Jarosław Szemet, Konrad Handschuh
miejsce: Climbing Spot, ul. Pułaskiego 30
czas: 18.10, g. 20:00

Współczesna elektronika wymaga precyzji? Wolne żarty! Jeśli nie doświadczyłeś mozolnego przesuwania gałki w radiu o ułamki milimetra, wsłuchując się w trzaski, z których nieśmiało wyłania się głos, nie możesz nazywać się miłośnikiem techniki. Komunikacja jest dzisiaj coraz prostsza, informacja obiega świat w ciągu milisekund. Jest już tylko kilka enklaw, w których każdy news nie staje się przedmiotem obróbki dziennikarskiej czy propagandowej.

Cofnijmy się do mrocznych i ponurych lat 50. Julek, młody uczeń technikum radiotechnicznego, jak co wieczór siada w piwnicy domu swoich rodziców, żeby ze starych części składać prowizoryczne radioodbiorniki. Jest to jego największa pasja, a jednocześnie jedyne źródło utrzymania domu. Rodzice Julka, przedwojenni, sanacyjni posiadacze ziemscy, dziękują Bogu za pasję syna, dzięki której udaje im się wiązać koniec z końcem. Świat Julka jest podobny do światów młodych ludzi, niezależnie od szerokości geograficznej czy lat. Beztroska, odwaga, radość, kompletne oderwanie od polityki. Pewnego dnia, podczas wieczornej pracy wydarzy się jednak coś, co raz na zawsze odmieni jego świat. Julek skonfrontuje swoją beztroskę z surowymi regułami komunistycznej rzeczywistości. Chcąc krzyczeć, nie będzie mógł wydobyć z siebie głosu. Otoczony rówieśnikami zda sobie sprawę, co znaczy być samotnym. Sytuacja ta doprowadzi go na skraj załamania. Czy wyjdzie z niego jako nowy człowiek?


Psiajucha
tekst: Tomasz Kaczorowski
muzyka, dźwięk: Michał Joniec
obsada: Paweł Binkowski
miejsce: dawne Kino Olimpia, ul. Grunwaldzka 22
czas:19.10, g. 20:00

Opiekę nad słuchowiskiem sprawuje ADiT Agencja Dramatu i Teatru.

Dyktator nie może spać. Jest zmęczony i zły, psiajucha! „Dyktator jak to dyktator. Wschodni najlepiej, ale może zdarzyć się, że bardziej z Zachodu. Sąsiad najlepiej. Znany i oswojony, ale drapieżny i nieprzewidywalny – w granicach rozsądku oczywiście, bo jeszcze rozpęta jakąś wojnę. (...) Można mu dać telewizyjne show, albo radiową tubę. Może przemawiać z reklam, na rynkach i placach, ale bezpieczniej by było – gdyby był związany”. Tak w słowie wstępnym charakteryzuje swojego bohatera autor. Podczas bezsennej nocy Dyktator dzieli się z widzami strumieniem świadomości, który ujawnia jego niedoskonałości i słabości. Dyktator jest rozdarty pomiędzy maską, którą nosi każdego dnia, a tym, czego rzeczywiście pragnie, irytują go niekompetentni urzędnicy, ma problemy z oddawaniem moczu – co jest konsekwencją szybkiego i stresującego trybu życia, marzy o zagraniu w reklamie i promowaniu zachodnich produktów, choć dobrze wie, że te marzenia dyktatorowi nie przystoją… Dyktator musi poświęcać się dla dobra ludu. Ale nocą, kiedy gasną kamery i flesze, może nareszcie zdjąć krawat, wybrany mu przez specjalistów od PR-u, i rozluźnić się… Tylko co, jeśli za chwilę zadzwoni czerwona linia...? Czy głowa narodu ma prawo do odpoczynku i do bycia sobą? Tekst spina klamra oficjalnego kostiumu: na początku sztuki Dyktator zdejmuje narzucony mu krawat, w zakończeniu – sam wybiera krawat na kolejny dzień.



Sarna
tekst, reżyseria: Maria Marcinkiewicz-Górna
muzyka:  Robert Gogol
obsada: Martyna Zaremba, Mateusz Ławrynowicz, Edyta Łukaszewska, Ewa Szumska, Barbara Prokopowicz, Michał Kocurek, Andrzej Niemyt, Piotr Mokrzycki
miejsce: Teatr Nowy, ul. Dąbrowskiego 5
czas: 20.10, g. 19:00

To słuchowisko poświęcone Simonie Kossak – postaci nietuzinkowej, wyrazistej, walczącej o głos tych, którzy w ludzkim świecie zostali tego głosu pozbawieni. Jako członkini ważnego dla kultury polskiej i europejskiej rodu Kossaków postanowiła znane sobie wartości przeszczepić na grunt zupełnie odmienny. Swoimi bliskimi uczyniła dzikie zwierzęta. Najbardziej ukochała sarny i im poświęciła całe swoje życie. Choć Simona Kossak była nieszablonową indywidualnością, to zawsze walczyła o dobro swojego stada. I to stada rozumianego wielowymiarowo – od grupy spokrewnionych ze sobą istot w obrębie jednego gatunku po cały ekosystem Puszczy Białowieskiej. Tu nigdy nie szła na kompromisy, pozostając wierną swoim przekonaniom i dobru natury.  Ze swoim życiowym partnerem, znanym fotografikieim i przyrodnikiem - Lechem Wilczkiem, stworzyli prawdziwy raj, w którym żyły razem tak odmienne gatunki jak pawie i dzik czy nawłoć kanadyjska, marcinki i tuje. Stworzyli miejsce piękne, bezpieczne, mądre, ciekawe i inspirujące. Zbudowali sobie raj, w którym żyli tak, jak chcieli. Na własnych warunkach,dając głos tym, którzy w ludzkim świecie pozostają niemi.



LabiryntUszu
tekst, reżyseria: Anna Szamotuła
muzyka, dźwięk: Jakub Bondek
obsada: Michał Kocurek, Julia Rybakowska, Mariusz Adamski, Mateusz Ławrynowicz, Martyna Zaremba, Gabriela Frycz
miejsce: ul. 27 grudnia 19, wejście od ul. Gwarnej
czas: 20.10, g. 21:00

Słuchowisko w labiryncie – instalacja dźwiękowa wykorzystująca tekst dramatyczny współistniejący wraz z muzyką i pejzażem dźwiękowym. Odbiorcy pokonają zaciemniony labirynt, w którym staną się bohaterami słuchowiska, opowiadanej historii. Zmuszeni do wyboru konkretnej drogi, będą mieli wpływ na przebieg fabuły. Doświadczenie obcowania z tekstem słuchowiska i przebywania w specjalnie przygotowanej przestrzeni wzajemnie będą na siebie wpływać. Szereg skojarzeń wiążących się z labiryntem: pułapka, tajemnica, zagubienie, konieczność dokonywania wyborów; stał się punktem wyjścia do stworzenia scenariusza i skomponowania muzyki. Powstaje pytanie: kim stajemy się przemierzając nasze prywatne labirynty? Kto je buduje? Czy my sami, czy inni robią to za nas?


Puszcza na żywo
nagrania: Radosław Kołpowski
konsultacja merytoryczna: Łukasz Ławrysz
montaż: Piotr Kowalski
miejsce: Dwór Grunwaldzki, ul. Grunwaldzka 3
czas: 21.10, g. 18:00

To dźwiękowa wyprawa w świat dzikiej przyrody Białowieskiego Parku Narodowego, bieszczadzkich połonin, tatrzańskich regli oraz… poligonu wojskowego. Przyrodnicy zaproszą słuchaczy do swojego świata, dając tym samym odbiorcom niepowtarzalną szansę bycia naprawdę wśród, a nie obok, przyrody. Uczestnicy będą mogli poczuć się częścią tego niezwykłego świata, który staje się dzisiejszemu człowiekowi coraz bardziej obcy i przezeń niechciany, spychany na obrzeża jego życia. Słuchacze poczują, jak żubr skubie trawę, jaki rytm ma tętent biegnących jeleni, jak drżą mięśnie wilka podczas polowania.


Kserotyka nielotów
tekst, inscenizacja, muzyka: Patryk Lichota
obsada: Zbigniew Grochal, Michał Kocurek
tancerze: Paulina Jaksim, Katarzyna Kulmińska. Michał Przybyła, Dominik Więcek
miejsce: Centrum Edukacyjnych Usług Elektronicznych UEP, ul. Towarowa 55
czas: 21.10, g. 20:00

Utwór na dźwięki ptaków, kserokopiarek oraz zapiski z badań ornitologicznych. Słuchowisko zaprezentuje etologiczny i symboliczny obraz ptaków, który posłuży jako pojemna metafora zachowań ludzkich (motywy walki, godów, komunikacji, przemieszczania, zdobywania pożywienia, zakreślania terytorium – co Konrad Lorenz nazywa rytualizacjami). Uniwersalne struktury tych zachowań zostają następnie wpisane w kontekst współczesnej rzeczywistości, której obecny status ujawnia silne dążenie do technologicznej reprodukcji. Kopiowanie, powielanie, rejestrowanie, kserowanie stają się elementarną, wręcz seksualną siłą (Xero-erotyczność) stawiającą opór wobec nieuchronności śmierci, nie tylko w wymiarze gatunkowym, ale przede wszystkim osobniczym. Technologiczna reprodukcja staje się udoskonaloną funkcją reprodukcji gatunku oraz walką o zachowanie życia. Behawioralna perspektywa ukazuje podstawy ludzkich dążeń, gdzie wewnątrzgatunkowa agresja zostaje rozładowana za pomocą mediów cyfrowych.

Słuchowisko zostanie zaprezentowane w innowacyjnym systemie „kinetycznej kwadrofonii” – będzie transmitowane do głośników umieszczonych na ciałach czterech tancerzy. Stworzy unikalną sytuację dynamicznie poruszających się w przestrzeni źródeł dźwięku, otaczających publiczność. Tancerze wcielą się w ptaki, umożliwiając naturalną identyfikację dźwięku z ciałem i ruchem.



Technowisko + after party
autor: Piotr Tkacz, Karolina Karnacewicz
miejsce: Projekt LAB, ul. Grochowe Łąki 5
czas: 21.10, g. 22.00

Instalacja słuchowiskowa, wkomponowana w przestrzeń dużego klubu techno w Poznaniu – Projektu LAB, która powstanie jako efekt warsztatów. Słuchowisko będzie podejmowało grę zarówno z przestrzenią, jak i z tematem – imprezą techno – poddając ją dekonstrukcji. Słuchowisko będzie też organizmem inkluzywnym, włączającym do aktywności bywalców klubu. Głównym celem projektu jest poszerzenie możliwości dźwiękowych formatu imprezy techno, wzbogacenie jej o aspekty dramatyczne, narracyjne i ukazanie metarefleksji nad samym zjawiskiem – co będzie kierowane szczególnie dla regularnych uczestników tych imprez.



Warsztaty
autor: Piotr Tkacz, Karolina Karnacewicz
miejsce: Projekt Lab, ul. Grochowe Łąki 5
czas: 19-20.10, g. 16:00-20:00

Warsztaty z tworzenia słuchowisk i rozwijania wrażliwości na dźwięki poprowadzą Karolina Karnacewicz i Piotr Tkacz. Punktem wyjścia będzie „Nowa Atlantyda” Francisa Bacona. Uczestnicy przygotują się do pracy z tekstem dzięki ćwiczeniom twórcy ekologii akustycznej R.M. Schafera i głębokiemu słuchaniu Pauline Oliveros.

„W domach dźwięków próbujemy i badamy wszystkie rodzaje dźwięków oraz ich powstawanie. Układamy harmonie, jakich wy nie używacie, łącząc nie tylko tony w dur i moll, jak wy, lecz także ćwiartki tonów oraz tak bardzo miłe tony drżące. (...) Wynaleźliśmy przyrządy wspomagające słuch; jeżeli przyłoży się je do uszu, to w znacznym stopniu powiększają sprawność tego zmysłu, a zarazem wzmacniają dopływające dźwięki. Odwracanie się głosu, które wy zwiecie echem, i znamy w wielu dziwnych odmianach. Wywołujemy je też sztucznie, przy czym polega ono nie tyle na wielokrotnym odbijaniu czy odrzucaniu głosu, jak na wzmacnianiu go, to znowuż osłabianiu. W pewnych wypadkach nawet dźwięki artykułowane oddawane są inaczej niźli w brzmieniu pierwotnym. Znamy wreszcie sposoby przenoszenia dźwięków – za pomocą tub oraz rur wygiętych – na wielkie odległości i to również wzdłuż linii krzywych.” Francis Bacon „Nowa Atlantyda”, tłum. Wiktor Kornatowski.